Anonieme Succesverhalen van leden.

Dit is mijn verhaal In 2014 verhuist van Rotterdam naar Heerhugowaard. Ik moest noodgedwongen op mezelf wonen door omstandigheden. Ik moest van weinig geld rondkomen. Ik haalde van 30 euro per week mijn schoonmaakmiddelen en eten in huis. Alleen de basis want voor extra was er geen geld. Maar waren ook momenten dat ik bijna geen eten had. Toen werd ik door een vriendin gewezen op prakkie. Ik kreeg regelmatig verschillende dingen. Ik was hier zo blij mee. Hierdoor geen dagen meer waarop er geen eten was. Inmiddels heb ik het gelukkiger iets ruimer maar nog steeds zo blij met het werk van de stichting.

Ik ben bij stichting Prakkie 072 gekomen dankzij een vriendin. Door lichamelijke klachten en mijn oudste zoon die veel problemen had/heeft met zichzelf waardoor hij meer zorg nodig had raakte ik mijn baan kwijt. Hierdoor zijn we van 2 lonen terug gevallen naar 1. Dankzij alle hulp van deze stichting kan ik mijn gezin dagelijks voorzien van een lekkere maaltijd. En hadden we vorig jaar een fantastisch en super sinterklaas, de jongens waren super verwent wat wij hun niet konden bieden. Voor alles zijn we de stichting super dankbaar. Zonder hun hulp is het heel moeilijk om het hoofd boven water te houden. Dank jullie wel.

Nadat mijn mannetje ruim 3 jaar geleden overleed kwam ook ik een beetje in zwaar weer terecht. Ben nu 66 jaar jong krijg gelukkig nu AOW. Door omstandigheden heb ik het nog steeds nodig maar ook dat is van voorbijgaande aard. Samen met Thea doen wij aan een uitwisseling tussen Vroonermeer en Heerhugowaard. Tevens afhaalpunt voor Heerhugowaard en vrijwilligster bij de Stichting. Voor de leden van de stichting voer ik gratis kledingreparaties uit en brei of haak op bestelling. Dit gaat vrijwel.met een dichte portemonnee omdat ik veel donaties van wol etc. krijg. Hoop dit nog lang voor jullie te mogen doen. Dit is mijn verhaaltje.
SAMEN ZIJN WE STERK

Ik ben bij stichting prakkie gekomen omdat mijn man zijn ontslag had gekregen en wij hierdoor een flink bedrag zijn gezakt per maand.
Wij waren toen een gezin wat bestond uit 7 personen.
Het was voor ons erg zwaar om de maand door te komen.
Bij stichting prakkie 072 konden we gelukkig meeloten op versproducten en op diverse andere spullen.
Hierdoor werd het voor ons wat makkelijker om de maand door te komen.
Een simpel iets zoals een pak vla was voor mijn kinderen een feestje want zonder de stichting kocht ik nooit toetjes omdat daar het geld er niet voor was.
We zijn ontzettend blij met de stichting.
Nu ben ikzelf vrijwilliger geworden bij de stichting en niet omdat ik het niet meer krap heb want krap heb ik het evengoed nog…maar omdat ik op deze manier andere mensen kan helpen die het moeilijk hebben.
Stichting prakkie en blije mensen ga zo door ??.
Jullie zijn toppers!!

Ik had een Bloemenstal en doneerde bloemen voor de mindere die dat niet konden betalen. Toen stopte ik en ja de belasting kwam om de hoek omdat bij me man het verkeerd was gegaan door eerst leningen af te lossen en tja die houden geen rekening met iets wat je geleend hebt, dat je dat ook wilt aflossen. Dus toch schulden en failliet verklaren kon niet meer. We zitten dus nog in de naweeën ervan. Dus had ik Stichting Prakkie 072 zelf nodig. Daar ben ik heel blij mee want heb nu toch een gevuld bordje voor ons en de kids. Omdat ik niet kan stilzitten ben ik vrijwillig door gegaan met uitdeelpunt en doe dat met liefde. Als straks de schulden zijn afgerond zal ik altijd de Stichting blijven steunen want uit ervaring komt het heel goed terecht. Wat mijn zoon 1x zei tijdens uitdelen van hamburgers en dat greep me wel, (mijn zoon is 10 jaar oud). “Mam…”, “Ja zei ik…”. “Als jij dood gaat (ik keek heel angstig om) dan ga ik dit ook doen…” “Oh” zei ik… Hij zegt “Ja mam al die blije gezichten voelt goed dus ik ga ermee door…” Nou dat noem ik TROTS dat hij dat nu ook al zo voelt dat mensen helpen die t nodig hebben goed voelt en t nodig is. Met trots kunnen wij dan ook zeggen, ga door met mensen helpen die niet of nauwelijks rondkomen en blijf steunen!